111 Beytanya kasabasında Lazar adlı bir adam hastalanmıştı. Meryem'le kız kardeşi Marta da oralıydılar. 2 Meryem, Rab'be güzel kokulu yağ sürüp saçlarıyla ayaklarını silen bayandı; hastalanan Lazar onun kardeşiydi. 3 Kız kardeşler, "Ya Rab, sevdiğin kişi hasta" diye İsa'ya haber saldı. 4 İsa bunu duyunca, "Bu hastalık ölümle sonuçlanmayacak"dedi. "Ama Tanrı'nın yüceliğini belgeleyecek. Öyle ki, bu hastalıkla Tanrı'nın Oğlu yüceltilsin." 5 İsa Marta'yı, kız kardeşini ve Lazar'ı severdi. 6 Öyleyken, Lazar'ın hasta olduğunu duyunca bulunduğu yerde iki gün daha kaldı. 7 Sonra öğrencilerine, "Yine Yahudiye'ye gidelim"dedi. 8 Öğrenciler, "Öğretmen" dediler. "Daha kısa süre önce Yahudiler seni taşa tutmak istedi. Yine de oraya mı gidiyorsun?" 9 İsa yanıtladı: "Günde on iki saat yok mu? Gündüz gezen sendelemez. Çünkü bu dünyanın ışığını görür. 10 Oysa gece gezen sendeler. Çünkü kendisinde ışık yoktur." 11 Bunu belirttikten sonra ekledi: "Dostumuz Lazar uyumuştur, ama ben onu uyandırmaya gidiyorum." 12 Öğrenciler, "Ya Rab, uyuyorsa kurtulacaktır" diye yanıtladı. 13 İsa onun ölümünden söz ediyordu. Ama onlar uykuya daldığından söz ettiğini sandılar. 14 Bunun üzerine İsa açıkça, "Lazar ölmüştür"dedi. 15 "Ve ben orada bulunmadığıma sizin yararınıza seviniyorum: İmanınız canlansın diye.. Şimdi kalkın ona gidelim." 16 İkiz denilen Tomas öğrenci arkadaşlarına, "Haydi, biz de gidelim" dedi. "Böylece O'nunla birlikte ölelim. " 17 İsa oraya vardığında Lazar'ı dört gün önce mezara konulmuş buldu. 18 Beytanya Yeruşalim'e yakındı; yaklaşık üç kilometre uzaklıkta.. 19 Yahudiler'den birçoğu, erkek kardeşlerini yitiren Marta ve Meryem'i avutmaya gelmişti. 20 Marta, İsa'nın geldiğini duyunca O'nu karşılamaya çıktı. Meryem evde oturuyordu. 21 Marta İsa'ya, "Ya Rab" dedi. "Burada olsaydın kardeşim ölmeyecekti. 22 Şimdi de her ne dilersen Tanrı'nın sana vereceğini biliyorum." 23 İsa, "Kardeşin dirilecek"dedi. 24 Marta, "Son gün, ölülerin dirilişinde yeniden dirileceğini biliyorum" diye yanıtladı. 25 İsa, "Diriliş ve yaşam Ben'im"dedi. "Bana iman eden ölmüş olsa da yaşayacaktır. 26 Yaşamakta olan herhangi bir kimse bana iman ederse sonsuzluk boyunca hiç ölmeyecektir. Buna iman ediyor musun?" 27 Marta, "Evet, ya Rab" dedi. "Senin Tanrı'nın Oğlu, dünyaya gelecek Mesih olduğuna iman ettim." 28 Bunu söyledikten sonra gitti, gizlice kız kardeşi Meryem'i çağırarak haber verdi: "Öğretmen burada; seni çağırıyor." 29 Meryem bunu işitince kalkıp İsa'yı karşılamaya çıktı. 30 İsa daha kasabaya varmamıştı, Marta'nın kendisini karşıladığı yerdeydi. 31 Evde Meryem'in yanında oturmuş, kendisini avutmakta olan Yahudiler Meryem'in ivedilikle ayağa kalkıp sokağa çıktığını görünce, ağlamak için mezara gittiğini sandılar, onu izlediler. 32 Meryem İsa'nın bulunduğu yere varıp O'nu görünce ayaklarına kapandı. "Ya Rab" dedi. "Burada olsaydın kardeşim ölmeyecekti." 33 İsa hem onun hem de onunla birlikte gelen Yahudiler'in ağladığını görünce ruhunda inledi, canı sıkıntıyla çalkandı. 34 "Onu nereye yatırdınız?"diye sordu. "Gel de gör, ya Rab!" dediler. 35 İsa ağladı. 36 Bunu gören Yahudiler, "Bakın, ne denli seviyormuş onu" dediler. 37 İçlerinden bazıları da, "Körün gözlerini açan, bunun ölümünü önleyemez miydi?" yolunda soru sordular. 38 Bunun üzerine İsa yeniden derin derin inledi ve mezara yaklaştı. Mezar bir mağaraydı; önüne de bir taş koymuşlardı. 39 İsa, "Taşı kaldırın"diye buyurdu. Ölünün kız kardeşi Marta, "Ya Rab, artık kokmuştur; öleli dört gün oldu" dedi. 40 İsa, "Sana, iman edersen Tanrı'nın yüceliğini göreceksin demedim mi?"diyerek yanıtladı. 41 Taşı kaldırdılar. İsa gözlerini yukarı yükselterek, "Ya Baba, beni işittiğin için sana şükrederim"dedi. 42 "Beni her zaman işittiğini biliyorum. Ancak çevrede duran halk için bu sözleri söylüyorum; beni senin gönderdiğine iman etsinler diye." 43 Bunları söyledikten sonra yüksek sesle bağırdı: "Lazar, dışarı gel!" 44 Ölü, elleri ayakları sargılarla bağlı, yüzü de bezle sarılı dışarı çıktı. İsa, "Onu çözün, bırakın gitsin"dedi. 45 Bunun üzerine, Meryem'e gelen ve İsa'nın eylemlerini gören Yahudiler'den birçoğu O'na iman etti. 46 Öte yandan da aralarından bazısı Ferisiler'e gidip İsa'nın yaptıklarını onlara anlattı. 47 Bunun üzerine başrahiplerle Ferisiler Kurul'u topladı. "Ne yapacağız?" diyorlardı, "Bu adam bir sürü belirti yapıyor. 48 O'nu böyle bırakırsak herkes O'na iman edecek. Romalılar'sa gelip hem kutsal yerimizi hem de ulusumuzu yıkacak." 49 Aralarından biri -o yılın başrahibi- Kayafas, "Siz hiçbir şey anlamıyorsunuz" dedi. 50 "Tüm ulusun yok olmaması için halk yararına bir tek kişinin ölmesi sizin için daha elverişlidir diye düşünemiyorsunuz." 51 Bunu kendiliğinden söylememişti. O yılın başrahibi olduğundan İsa'nın ulus yararına öleceğine ilişkin peygamberliktebulunmuştu. 52 Üstelik yalnız ulus yararına değil, Tanrı'nın dağılmış çocuklarını da bir araya toplamak için ölecekti. 53 İşte o günden sonra İsa'yı öldürmeyi tasarladılar. 54 Bu yüzden İsa Yahudiler arasında artık açıkça dolaşmadı. Ancak oradan çöle yakın bir yere, Efraim denen kasabaya gitti ve öğrencilerle birlikte orada kaldı. 55 Yahudiler'in Passah kutlayışı yakındı. Çevre köylerden birçok kişi kendilerini arındırmak için Passah kutlayışından önce Yeruşalim'e çıktı. 56 Bunlar İsa'yı arıyor ve tapınakta durup birbirlerine, "Ne dersiniz? Acaba kutlamaya gelmeyecek mi?" diye soruşturuyorlardı. 57 Başrahiplerle Ferisiler de O'nun nerede olduğunu bilen varsa bildirsin diye buyruklar çıkarmıştı. Amaçları O'nu yakalamaktı. İncil — Thomas Cosmades